Alabildiğince gitmek… Amaçsızca. Maksat yolda olmaktır. GİDEBİLİYORKEN, gitmektir. Günümüz gökdelenleri insanları şehirlerde yalnız bırakmayı hedeflese de, şehirler insanlar ile etkileşim içindir. Yalnızlığın yeri doğanın kucağıdır. Kimi zaman çöldür doğa, kimi zaman orman. Kimi zaman vahşi ve acımasız, kimi zaman şefkatli ve uysal. Özgürlüğün sesi seni her an çağırır. Her insanın içinde “gitmek” duygusu vardır. Nereye olduğunu çoğu zaman bilemez insan, sadece “gitmek” ister. Uzaklara gitmek ister çoğu. Issız, kimsenin olmadığı yerlere gitmek.

Keşfetmek.